چالش های بنیان کن
یادداشت | | ۱۳۸۷٫۱۲٫۲۷
نامبرده سوت بلبلی می زند و می گوید، “زندگی ه دیگه”. سپس او به نوک انگشتانش زل می زند، برای چند ثانیه، دستانش را در هم می کند، و چیزی نمی گوید. می دانیم که نامبرده در حال حل ِ یک مساله ی چند مجهولی است. لباس ِ فخیم ِ ریاضیات را اگر نامبرده از تن این مساله در می آورد می دیدیم که در واقع سوال این است،
شکلاتی یا وانیلی، از کدام نوع بستنی بخرم؟