To be in a relationship, and another one, and ten more

از منظر بهینه‌سازی، اگر بپذیریم که مساله انتخاب بین «با یک نفر رابطه، به معنی relationship، داشته باشم» و «گروه بزرگی از دوستان داشته باشم» است، می‌شود کاغذ و خودکار برداشت و سعی کرد راه‌حل‌های ممکن را تحلیل کرد.

اگر تابع هدف «تنها نبودن» باشد، این دو راه حل می‌توانند هم‌ارز باشند، و قابل تصور است که راه‌حل دوم می‌تواند به‌سادگی به تنها نبودن ِ کمتری منجر شود. از منظر ریسک، گزینه‌ی اول خطرناک است، چون نقطه‌ی کار به بهینگی یک متغیر ِ ویژه وابسته است. به عبارت دیگر Plan B وجود ندارد. از این منظر راه حل دوم بسیار کم‌خطرتر است.

این تحلیل بیشتر از آنکه تلاشی برای حل یک مساله باشد، روشی برای توضیح این مشاهده است که دوروبر من، و تو هم شاید، گزینه‌ی دوم انتخاب غالب است. اینکه تو چه می‌کنی، و من چه می‌کنم، نکته‌ی دیگری است.

برای این نوشته یک نظر بنویسید

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*

*

Type your comment out: