وضعیت ِ مجازی

از اول هم باید معلوم می‌بود که «فضای مجازی» لزوما و حتما نباید چیز خیلی متفاوتی از «فضای حقیقی» باشد. این‌که نوآمده، اساس ِ ارتباط ِ آدمیزاد را کن‌فیکون کند، باید واضح می‌بود که خواب و خیال و آرزو است.

این‌که معلوم و واضح بوده را الان ِ این لحظه نمی‌دانم، اما می‌دانم که قبل از این می‌شد بروی پیش رفیقی، آبجو بخوری و حرف بزنی، و هم تو یادت برود و هم رفیقت. در وضعیت ِ فعلی، اما، نوشتن در وبلاگ بیشتر از جنس انتشار بیانیه‌ی سیاسی است تا ارتباط ِ آدمیزادی. نه دل کسی را خنک می‌کند، و نه از یاد کسی می‌رود.

این فقط یکی از شواهدی است که «فضای مجازی» اتفاقا اصلا تخم ِ دوزرده‌ای هم نیست.

برای این نوشته یک نظر بنویسید

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*

*

Type your comment out: