از رنج های بزرگ

آمده ایم برای فرسوده شدن، برای درد کشیدن، برای قربانی کردن، و برای رنج. سرت را در آخورت اگر کردی که هیچ، و گرنه، پا به آن حریم ممنوعه که گذاشتی، بیش از نفس کشیدن و بودن ِ پاورچین که طلب کردی، خودت را گذاشته ای در معرض ِ باد و طوفان و درد. رنج های بزرگ آدم های بزرگ می سازند. فقط آدم های بزرگ شادی های مردافکن را تجربه می کنند. رنج را اگر نپذیری، شادی نخواهد آمد.

این موسیقی را پیش از این هم همین دوروبرها شنیده بودیم (ببینید:موسیقی هفته: نه دیگه این واسه ما دل نمی شه). باز هم گوش می کنیم.

3 نظر

  1. شادیهایتان روز به روز افزون باد

    سمیه - مهر ۱۲, ۱۳۸۷ ۵:۲۸ ق.ظ
  2. رنج را باید برد، زجر را باید کشید، غم را باید خورد، و خدا را یکدم از یاد مبرد. خوشا بحالت اگر که گنج زندگی را در رنج آن از کف ندادی………… رنج می باید برد ….دوست می باید داشت رفیق !

    littleAnjel - مهر ۱۲, ۱۳۸۷ ۶:۲۵ ق.ظ
  3. this is one of my favorite quotes:
    To those human beings who are of any concern to me I wish suffering, desolation, sickness, ill-treatment, indignities – I wish that they should not remain unfamiliar with profound self-contempt, the torture of self-mistrust, the wretchedness of the vanquished: I have no pity for them, because I wish them the only thing that can prove today whether one is worth anything or not – that one endures
    Friedrich Nietzsche:

    Ashtar - مهر ۱۲, ۱۳۸۷ ۱۰:۱۸ ق.ظ

برای این نوشته یک نظر بنویسید

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*

*

Type your comment out: