دلتنگی های آدمی

طول کشید تا پیدا کنم که شاعر تک مصرع هایی که در ذهنم چشمک می زدند کیست. می دانستم که ترجمه ی شعرها از شاملوست. مرحبا به گوگل (به قول بامداد آیا دیگر هیچ سئوالی باقی نمانده است؟). شعر از مارگوت بیگل – ترجمه از احمد شاملو،

دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد

و هر دانه ی برفی به اشکی ناریخته می ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

و شگفتی های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقت ما نهفته است

حقیقت تو و من

اینجا بیشتر بخوانید.

4 نظر

  1. خیلی زیبا بود، امان از این دلتنگی های سالخوردۀ دلمان.

    Endless Love - آذر ۲۳, ۱۳۸۷ ۱۰:۳۹ ق.ظ
  2. و عجب شعری.
    از خوندنش سیر نمی‌شم.

    بامداد - آذر ۲۳, ۱۳۸۷ ۴:۲۶ ب.ظ
  3. سلام من خیلی وقته دنبال متن کامل این شعرم میتونید برام پیداش کنید؟
    آتش بگیر تابدانی چه میکشم احساس سوختن به تماشا نمیشود
    ممنون میشم کمکم کنید خیلی تو فکرمه

    بهناز - مهر ۶, ۱۳۹۰ ۶:۴۳ ق.ظ
  4. این شعر خودش کامله
    ترجمه اشعار مارگوت بیکل هستش به ترجمه زنده یاد شاعر ازاده ایران زمین احمد شاملو
    اگر مییخوای کل کاست رو گیر بیاری تو گوگل سرچ کن کاست “سکوت سرشار از ناگفته ها”

    محسن - شهریور ۱۳, ۱۳۹۱ ۳:۳۸ ق.ظ

برای این نوشته یک نظر بنویسید

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*

*

Type your comment out: